Op woensdag 17 juni staat Experimentele Woningbouw weer in de picture bij het Erfgoedcafé Hengelo. Ik zal daar een verhaal vertellen over Experimentele Woningbouw in Nederland, met in het bijzonder de Kasbah dat aangewezen zal worden als Rijksmonument.

Het Erfgoedcafé dat normaalgesproken op station Hengelo te vinden is, vindt deze maand tijdelijk een plek als pop-up binnen broedplaats Oogst, in Hengelo. Het thema is deze maand Post-65. De opening op 5 juni smaakte al naar meer, waarbij ook resultaten werden getoond van een eerste inventarisatie van Post-65 erfgoed in Hengelo.

De 17e ook de lezing bijwonen? Meld je dan aan via het Erfgoedcafé via een berichtje aan hen. [Deze lezing heeft inmiddels plaatsgevonden]

> Meer lezen over het pop-up Erfgoedcafé op Oogst, Hengelo? .
> Volg Erfgoedcafé op Instagram.

Terugblik op de lezing:

Er was een mooie groep aanwezigen: ontwerpers vanuit de gemeente Hengelo en daarbuiten, erfgoed-geïnteresseerden en -professionals en bewoonster van de Kasbah. Na de lezing volgde een gesprek over hoe we experimenten opnieuw kunnen bevorderen, bijvoorbeeld in de gemeente Hengelo. Ligt er een rol voor de landelijke overheid met een nieuw programma, wat kan de gemeente of kunnen ontwerpers zélf initiatief nemen? En is de renovatie van de Kasbah als Post-65 nu succesvol te noemen? Heeft de nieuw toegevoegde plint voldoende “poëzie” in zich of past het bij de gedachtegang achter het oorspronkelijke ontwerp? En vanuit bewonersperspectief: is de Kasbah wel geschikt voor elke bewoner? Het was een idealistisch experiment voor een mix aan doelgroepen, maar wel vanuit de gedachte dat de bewoners als collectief opereren. Met zeer op zichzelf gerichte bewoners, die niets met het concept van de Kasbah hebben, is het de vraag of zij goed gedijen in dit complex. En of dit een negatieve invloed heeft op de overige bewoners. Een dilemma: want een woningcorporatie is (nog) niet bij machte om op dergelijke criteria woningen toe te wijzen.